9 اصل مهم در تصویرسازی کتاب داستانی چیست؟

عکس کارتونی پیرمرد با دختربچه

در تصویرسازی یک کتاب مسائل زیادی دخیل هستند که بر رابطه درست و اصولی بین داستان و تصویر دلالت دارند. در این بین 4 مورد اول به اصول مرتبط با ویژگی های کتاب، ساختار و شکل کلی داستان مربوط است و 5 مورد بعدی مربوط به نحوه تصویرسازی و تکنیک های وابسته به آن می باشد.

1: تصاویر مرتبط با پیام نویسنده، حس و حال داستان و سبک کتاب

این نکته بسیار مهمی است که داستان را به خوبی بفهمیم و پس از درک اتفاقات، حوادث اصلی و نقاط عطف آن، عناصر و شخصیت های داستان را در لحظات مناسب طراحی کنیم تا بتوانیم پیام اصلی داستان را با توجه به سبک(رئال، سوررئال، رمانتیک، فانتزی، تخیلی، جنایی و…) و حس و حال کلی آن منتقل کنیم و ارتباط اصولی بین تصویر و داستان برقرار نماییم.

2: طراحی استوری برد داستان

طراحی جریان کلی داستان از اول تا پایان به مشخص شدن نقشه کلی داستان و تصاویر اصلی و تعیین کننده کمک بسیاری می کند. همچنین کنار هم بودن کلیه تصویر سازی ها در ایجاد ایده های خلاقانه نیز  موثر است.

3: قطع کتاب و کادر بندی

این دو ویژگی باید در خدمت مفهوم، حس و حال و سبک کلی داستان باشند تا ویژگی های فیزیکی کتاب را نیز در انتقال معنی و پیام داستان شرکت دهند. برای مثال در کتاب های کودکان معمولا نمی توان از قطعی  استفاده کرد که کودک در برقراری ارتباط حسی و ادراکی با  آن دچار مشکل شود و یا کادر های عمودی و افقی ویژگی های متفاوتی از هم دارند و در نحوه چینش عناصر داستانی نیز موثر می باشند.

4: صفحه آرایی

طراحی استوری برد، تعیین فریم ها و پلان ها، نوع و میزان متن، فضاهای مثبت و منفی، ریتم کلی تصویر سازی ها و ترکیب بندی در صفحه آرایی بسیار موثر هستند. همچنین دقت به هماهنگی و ایجاد تناسب بین متن و تصویر نیز  مهم می باشد.

5: تکنیک

انتخاب تکنیک نیز باید در جهت القای بهتر فضا، حس و حال و پیام داستان باشد و در عین حال از زیبایی و جذابیت کافی نیز برای جذب مخاطب برخوردار باشد.

 


آموزش دوره تصویرسازی حرفه ای


6: ترکیب بندی

ترکیب بندی درست می تواند علاوه بر جذابیت بصری، ریتم و فرم مناسب با فضای تصویری داستان را در کل کتاب ایجاد کند و اشیا و شخصیت ها را در چیدمانی درست در صحنه قرار دهد. توجه به فضاهای مثبت و منفی تصویر و  همچنین عناصر بصری مانند خط، سطح و ….و رعایت توازن و تعادل در ترکیب بندی در این قسمت قرار می گیرد.

 

7: پرسپکتیو و زاویه دید

زاویه دید و پرسپکتیو عناصر بسیار مهمی در القای مفهوم و موضوع داستان به طور غیر مستقیم هستند و پیام های پنهانی را به مخاطب القا می کند. در این بین حتما باید به نوع و سبک متن و گروه سنی مخاطب نیز توجه داشت.

 

8: فضا و مکان

فضاسازی نیز مانند شخصیت پردازی یکی از مهم ترین قسمت های طراحی یک داستان است و توجه به زمان و مکان رخ دادن داستان، ژانر و  حس و حال کلی داستان در کیفیت و چگونگی طراحی آن نقش مهمی را ایفا می کند.

 

9: رنگ و نور

توجه به تعداد و نسبت های رنگی، هارمونی، پالت رنگی، بار روانی و حسی رنگ ها و القای نور و سایه توسط رنگ، پنج نکته مهمی است که حتما باید به آن توجه داشت و در مقوله ترکیب بندی و تکنیک نیز آن را رعایت کرد.

 

*نکته آخر در مورد تصویرسازی کتاب های کودکان است و چند مساله مهمی که علاوه بر رعایت کلیه نکات بالا در این ژانر باید به آن توجه داشت این موارد هستند؛ یک: گروه سنی مختلف کودکان و توجه به ویژگی و نیازهای جسمی، ادراکی و عاطفی آنان در درک یک داستان و مفهوم دو: رعایت زاویه دید درست برای تصویرسازی داستانی ؛ برای مثال استفاده از زاویه های مورد استفاده خود کودکان در نقاشی هایشان مانند بالا و واژگون* و روبرو و شفاف* تاثیر بیشتر و بهتری در فهم داستان دارد. سه: استفاده از سطوح رنگی ساده و تخت و پرهیز از پیچیدگی رنگی در سنین پایین چهار: استفاده از تعداد تصاویر بیشتر و درشت تر و قطع های بزرگتر در تصویر سازی سنین پایین.

 

 

یک دیدگاه ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *