گفت‌وگو رادیویی آرش سلطانعلی با رادیو فرهنگ

گفت‌وگو رادیویی آرش سلطانعلی با رادیو فرهنگ

گفت‌وگو رادیویی آرش سلطانعلی با رادیو فرهنگ درباره تاثیر هنر بر اجتماع

آرش سلطانعلی مدیر آموزشگاه ایده در گفتگویی به دعوت رضا جلالی، مجری رادیو فرهنگ گفت‌وگوی تحلیلی درباره تاثیر هنر بر اجتماع داشت.

آرش سلطانعلی در این مصاحبه بیان کرد: هنر زاییده اجتماع است. در جامعه شکل گرفته و پدید می‌آید. هنر، در خلا پدیدار نمی‌گردد و هنرمند هنگامی که روایتگر عالم خارج است به نمایش دنیای درونی‌ که هیچ ارتباطی با عالم خارج نداشته باشد نمی‌پردازد، بلکه نمایش حیات باطنی و کیفیات نفسانی‌ هنرمند، بازتاب دهنده محیط وی بوده و حیات اجتماعی را منعکس می سازد. بدین ترتیب عواطفی که آثار هنری در ناظرین تولید می نماید جنبه اجتماعی دارد.

هنر در حکم یک زبان است؛ زبان بدیع عواطف و هیجان‌ها و منعکس کننده‌ عمیق‌ترین احساسات روح پر تلاطم انسان‌ها.

هنر از لحاظ بی شائبگی برتر از زبان است و از لحاظ بین المللی و جهانی بودن بر زبان های ملی تفوق دارد. متفکر بزرگ آگوست کنت معتقد است که «هنر بخشی از زبان است که تمام افراد نوع بشر آن را درک می کنند و به معانی آن پى می برند». در نظر این فیلسوف، هنر زبان حقیقی جهان است.

گفتگوی رادیو فرهنگ با آرش سلطانعلی
مدیرعامل موسسه ایده

اگر بخواهیم انسان را بشناسیم و از تمام کیفیات گذشته و حال او آگاه شویم، هیچ چیز به اندازه‌ هنر، ما را به این مقصد نمی‌رساند؛ چه تمام تحولات بشر در هنر نهفته است، از جنگ‌ها و نابودی‌ها، تا پیروزی ها و ، موفقیت‌ها، از مذاهب و عقاید تا افکار و احساسات. در اهمیت هنر در زندگی اجتماعی شکی نیست که تاثیری مثبت، فوری و حیاتی دارد و از گذشته تا آینده براى روح جوامع انسانی نیازی است ضروری، و هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند بدون هنر روحی پر نشاط داشته باشد.

هیچ چیز نمی‌تواند به اندازه‌ هنر، مبین افکار و احساسات انسان ها باشد و سیر فرهنگ و تحولات انسانی و محیطی را که هنرمند در آن قرار گرفته است، بیان کند.

آرش سلطانعلی در ادامه اضافه کرد: نیاز انسان امروز به هنر از جمله نیازهایی است که احتیاج به احتیاج و استدلال ندارد زیرا انسان ها، با هر سطحی از فرهنگ و فکر و اندیشه‌ که دارند به این مساله واقف هستند. از زمانی که انسان را می‌شناسیم به همان میزان هنر را در کنار او می‌بینیم. بشر در طول تاریح حیات اجتماعی‌اش هیچ وقت بدون هنر زندگی نکرده و هنر از آغاز زندگی تا به امروز همچنان با او و همزاد او و همراه او خواهد بود.

در اوضاع و شرایط کنونی که جوامع بشری با سرعت هرچه بیشتر به سوی رفاه و آسایش پیش رفته و می‌رود، دغدغه‌ها و نیازهای اولیه زندگی‌اش با کمک علم و تکنیک از میان می‌رود و زندگی او تحت تاثیر ماشین قرار گرفته و سخت بی روح، خشن، و دور از لطف و احساس گردیده و ماشینیزم تمام ابعاد و زوایای زندگی بشر را در خود می‌فشرد. این رفاه زدگی و ماشین‌زدگی زندگی را بی‌معنا، بی‌مفهوم، زشت و عبث نموده. در چنین شرایطی نیاز بشر به هنر برای روح بخشیدن و معنا بخشیدن به زندگی بیش از پیش پر رنگ‌تر و محسوس‌تر شده است.

یک دیدگاه ارسال کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *